informacja o Panience z okienka

Lekcje dla przedszkolaków  
w Muzeum Historycznym Miasta Gdańska

Specjalna oferta dla najmłodszych

Spotkanie z Panienką z okienka w Sieni Gdańskiej

Opowieści jak żyli ludzie w Gdańsku w XVII wieku,
 ich obyczaje, nauka dawnego tańca, rysowanie, legendy i zabawy z bohaterką oraz konkurs


Spotkania odbywać się będą
od 7 września 2003 roku do końca maja 2005 roku.  
Koszt lekcji - 20 zł + 3 zł od przedszkolaka (ulgowy bilet wstępu do Muzeum)
liczba dzieci nie powinna jednak przekraczać 25 osób.

Zgłoszenia na spotkanie należy kierować –
Dział Edukacji i Kontaktów z Publicznością tel. 76 79 150, 166
e-mail: edukacja@mhmg.gda.pl


Muzeum Historyczne Miasta Gdańska

serdecznie zaprasza 

na kontynuację lekcji „Spotkanie z Panienką z okienka”

„Kolorowy świat Panienki”
 

Interaktywna lekcja plastyki oparta na kanwie książki „Panienka z okienka”, 

podczas której dzieci poznają życie i przedmioty codziennego użytku dawnych Gdańszczan 

poprzez  kolorowanie i komponowanie zabytków na podstawie makiety, układanie puzzli, techniki collage.

 


 

Porozmawiaj z Panienką z okienka ...

Jeśli chciałbyś porozmawiać z Panienką z okienka, masz do niej jakieś pytania czy sugestie,
chciałbyś się od niej czegoś dowiedzieć czy czymś się jej pochwalić - napisz, odpowie ci na pewno.

Kliknij tutaj by wysłać list do Panienki z okienka


Codziennie o godzinie 13.03 (w sezonie letnim od 1 czerwca do 15 września dodatkowo o 15.03 i 17.03) ze szczytowego okna kamienicy przylegającej do Dworu Artusa – Nowego Domu Ławy wygląda do przechodniów postać wyobrażająca XVII-wieczną młodą gdańszczankę.

Autorem projektu figury jest Ewa Topolan, artysta, rzeźbiarz wywodząca się z Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Konstruktorem mechanizmu jest Tadeusz Nowosielski.

Pomysł nawiązuje do powieści Jadwigi Łuszczewskiej – Deotymy (1834-1908) ,,Panienka”, opublikowanej po raz pierwszy w 1893 roku w Warszawie. Drugie wydanie pod zmienionym tytułem „Panienka z okienka” ukazało się w 1898 roku. W 1959 roku powstała teatralna, a w 1964 roku filmowa adaptacja powieści.Ten ,,starodawny romansik” powstał po podróży 24-letniej Deotymy z rodzicami Wisłą do Gdańska w 1858 roku. Efektem była fascynacja naszym miastem i jego historią. W powieści Deotyma zawarła niezwykle sugestywnie koloryt Gdańska, a przede wszystkim postać młodej gdańszczanki Hedwigi, wyglądającej przez okno wspaniałej kamienicy, w ,,romansiku” nazywanej Bursztynowym Domem.

Od chwili wydania, wielokrotnie wznawiana powieść stała się wręcz ,,obowiązkową” lekturą kolejnych pokoleń Polaków, którzy w ten sposób wyrażali swój niezwykle uczuciowy związek z najsławniejszym polskim miastem-portem. Wielu z nich odwiedzając Gdańsk nadaremnie poszukiwało Bursztynowego Domu i okienka. Jak pisze prof. Jerzy Samp: ,,Wiele razy, przyglądając się baczniej gdańskim kamieniczkom próbowałem odnaleźć owo jedno jedyne, najprawdziwsze okrągłe małe okienko”. Jednak do kontynuacji poszukiwań kamienicy i okna zachęcały również ostatnie zdania powieści: ,,A że mieszkańcy Gdańska słyną z poszanowania dla zabytków przeszłości, więc kto wie, może i ta pamiątka jeszcze się u nich przechowała? Może do dziś dnia panienka z okienka tam wygląda i tęsknie czeka, i wypatruje, czy raz jeszcze nie pojawi się przed nią marynarz od puckiej floty.” Przytoczone zdania, zamykające powieść, brzmiące prawie jak testament autorki, zawierają jednocześnie gotowy scenariusz i sugestie dalszej popularyzacji – obecnie ponad 100-letniej już legendy i stworzenia nowego jej materialnego wcielania.

Inauguracja pokazów „Panienki z okienka” odbyła się 1 czerwca 2001 roku. Towarzyszy im melodia Martiniego il Tedesco „Plasir d’amour, wygrywana na carillonie Ratusza Głównego Miasta.

W 2002 roku Muzeum Historyczne Miasta Gdańska otrzymało I nagrodę - Sybillę w Konkursie na Wydarzenie Muzealne Roku 2001 – Sybilla 2001 za program edukacyjno-promocyjny „Panienka z okienka”.

 

W dniu 1 czerwca 2004 roku minęły już trzy lata odkąd Panienka z powieści Deotymy wygląda z okienka i wita przechodniów promiennym uśmiechem. Już po raz czwarty Muzeum Historyczne Miasta Gdańska zorganizowało dla dzieci uczestniczących w Spotkaniach z Panienką z okienka w Dworze Artusa i Sieni Gdańskiej Dzień Dziecka.

W mijającym roku szkolnym 2003/2004 na Spotkaniach z naszą bohaterką ogłosiliśmy Konkurs literacki na najpiękniejszy Wiersz, List dla Panienki z okienka. I właśnie w Dzień Dziecka nastąpiło rozstrzygnięcie Konkursu. Panienka z okienka nagrodziła dzieci za ich trud literacki. Były również zabawy, nie mogło zabraknąć tradycyjnego tańca menueta, którego dzieci zatańczyły razem z Panienką.

 

A oto wierszyki przez nas nagrodzone:

I miejsce

Panienka z okienka

Idąc na spacer po świętach
Widziałam Panienkę z okienka
Stała w swym oknie na piętrze
A włosy bujały na wietrze
Bardzo ładnie wyglądała
Bo się ciągle uśmiechała
Do dzieci ręką machała
A dorosłych pozdrawiała
Wtedy sobie pomyślałam
Że się chyba zakochała
I chłopaka wypatruje
Że tu przyjdzie, pocałuje
I o rękę będzie prosić
I po schodach będzie nosić
No i okna, że myć będzie
I posprząta kurze wszędzie
Będzie wtedy jej jak w raju
Niech ją wszyscy oglądają

Ewa Pasierbska
klasa II b SP nr 45 w Gdańsku




II miejsce

Spotkanie z Panienką z okienka

Na starym mieście w Gdańsku,
gdzie kamieniczek sznur,
Tuż obok Neptuna i Dworu Artusa jest kamieniczka wspaniała
zwie się Ławy Dom.
Tu dawno, dawno temu, przed wiekami
mieszkała Hedwiga,
mieszczka urodziwa.
Do dziś żyje legenda,
a po Domu Ławy
dzieciaki oprowadza
współczesna panienka,
prześlicznie ubrana.
Różowa sukienka, fartuszek, trzewiczki,
pod szyją biała kryzka,
na głowie czepeczek.
Pokazała nam gdańskie szafy i skrzynie,
opowiadała historie stare, a prawdziwe.
Piece pyszniły się malowanymi kaflami,
kręcone schody swoimi rzeźbionymi ozdobami.
Menueta tańczyła Hedwiga,
Agata, Kacperek,
Karolinka robiła ukłony do Dawida.
Na starym mieście w Gdańsku,
Gdzie kamieniczek sznur,
Gdy zbliża się trzynasta
Otwiera okno się.
A w oknie na poddaszu
Twarz białogłowej znać.
Patrz tam! – Panienka z okienka!
Patrzy w lewo,
Patrzy w prawo,
Ludzie patrzą, biją brawo!
Po chwili okno się zamyka. Panieneczka szybko znika.

Klasa III b SP w Gdańsku



III miejsce

Spotkanie z Panienką z okienka

Mieszka w Domu Ławy piękna Hedwiga
wymyśliła ją Deotyma.
Nazwała dziewczynę Panienkę z okienka,
bo co dzień o 13-tej macha do nas ręką.
I kłania nam się nisko
tym z daleka i tym z bliska.
Wszystkim śle uśmiech radosny
piękny jak stokrotki na wiosnę.
Każdemu, kto do Gdańska przyjeżdża w gości
Panienka daje dużo radości.
W Dworze Artusa zasiada
i legendy o Gdańsku opowiada.
Wystrojona jak laleczka
dzieciaki zaprasza do kółeczka.
Tańczy z nimi menueta
na starych muzealnych parkietach.
A dzieciaki roześmiane,
tańcem bardzo wyczerpane,
siadają na miękkich poduszkach
i słuchają , co im jeszcze opowie Panienka do uszka

Klasa Ic SP nr 42 w Gdańsku



III miejsce

Panienka z okienka

Jest w Gdańsku taka panienka,
która wygląda z małego okienka.
Wszem i wobec ogłasza, że
na lekcje historii zaprasza.
Bardzo lubimy miłą panienkę,
co nosi błękitną sukienkę.
Biała kryza szyję jej otula
chroniąc od wiatru, który
na Długim Targu hula.
Widzi ratusz stary
i podziwia bijące zegary.
Patrzy na nas z wysoka,
ogląda Stare Miasto
spowite w białych obłokach.
Uśmiech na jej twarzy często gości.
Jest serdeczna i uprzejma dla
wszystkich gdańskich gości

Klasa IIb SP nr 48 w Gdańsku